Pero no, no hay prisa; te duele el corazón al recordar su sonrisa, te duele con razón, pero no, no hay prisa.
Y vuelves a tu casa con la misma camisa, pero con manchas de ron.

dimarts, 14 d’abril del 2009

No tornaràs.
No tornaràs a passar.
Ja no sóc com abans, ara sóc més forta o almenys això intent-ho creure'm. Algú com tu ja no és digna de poder traspassar la meva muralla així com així. No podràs.
He canviat, molt en el fons, però he canviat.
No ho sembla, però si...
Adèu. PAU