RUNAWAY
Pero no, no hay prisa; te duele el corazón al recordar su sonrisa, te duele con razón, pero no, no hay prisa.
Y vuelves a tu casa con la misma camisa, pero con manchas de ron.
diumenge, 15 de novembre del 2009
M'has maleït? Perquè no te pogut escriure aquests ultims dos dies? Per això ara li toca al meu avi? No. Tu no ho faries mai això.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada
Entrada més recent
Entrada més antiga
Inici
Subscriure's a:
Comentaris del missatge (Atom)
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada