Pero no, no hay prisa; te duele el corazón al recordar su sonrisa, te duele con razón, pero no, no hay prisa.
Y vuelves a tu casa con la misma camisa, pero con manchas de ron.

dimecres, 6 de gener del 2010

Petita, on ets? Portu dos mesos buscan-te i encara no t'he trobat, dos mesos pensant cada dia amb tu, dos mesos plorante, dos mesos buscan-te a cada piscina, dos mesos mirant tots els teus missatges, dos mesos recordant tots els moments juntes, dos mesos (...) Dos putus mesos.
No em cansaré de buscar-te, sé que algún dia et trobaré siguis on siguis.
T'estimo Olga.