Pero no, no hay prisa; te duele el corazón al recordar su sonrisa, te duele con razón, pero no, no hay prisa.
Y vuelves a tu casa con la misma camisa, pero con manchas de ron.

dilluns, 2 d’agost del 2010

I a qui se li acudeix regalal-s'hi un album als seus pares? Per fel-s'hi suport? Però que hos penseu? Que se n'han oblidat? Que no la recorden? Que no recorden tot lo que va passar? Hos penseu que el podran obrir aquest collons d'album? Hos penseu que el podran tocar? Teniu algo al cap? Hos heu parat mai a posarvos a la seva pell...?