Pero no, no hay prisa; te duele el corazón al recordar su sonrisa, te duele con razón, pero no, no hay prisa.
Y vuelves a tu casa con la misma camisa, pero con manchas de ron.

dilluns, 1 de novembre del 2010


Sense paraules.

1 comentari:

anna ha dit...

Te'l pillo, li he vist a molta gent, però veient-lo al teu blog ja no puc resistir-ho...

Ànims carinyo, tu pots!(: