RUNAWAY
Pero no, no hay prisa; te duele el corazón al recordar su sonrisa, te duele con razón, pero no, no hay prisa.
Y vuelves a tu casa con la misma camisa, pero con manchas de ron.
divendres, 6 de juliol del 2012
Em vull evaporar.
Com una gota d'aigua.
Sense fer soroll.
Sense que es noti.
A poc a poc...
però eficaçment.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada
Entrada més recent
Entrada més antiga
Inici
Subscriure's a:
Comentaris del missatge (Atom)
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada