Pero no, no hay prisa; te duele el corazón al recordar su sonrisa, te duele con razón, pero no, no hay prisa.
Y vuelves a tu casa con la misma camisa, pero con manchas de ron.

dilluns, 11 d’octubre del 2010

Un concert. Euforia i adrenalina. Crits i soroll. Un mòbil que sóna, una veu que contesta. 
Un t'estimo. Un silenci. Un somni.