RUNAWAY
Pero no, no hay prisa; te duele el corazón al recordar su sonrisa, te duele con razón, pero no, no hay prisa.
Y vuelves a tu casa con la misma camisa, pero con manchas de ron.
dimecres, 21 de desembre del 2016
Ay ay ay ay, cuánto me pones, cómo me pongo
Pero ay ay ay ay, que droga tan mala, que mierda todo
Aunque ja ja ja ja, cuánto me río, que bien me lo paso
Pero jo, cuando te marchas me cago en to por no cagarme en ti.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada
Entrada més recent
Entrada més antiga
Inici
Subscriure's a:
Comentaris del missatge (Atom)
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada