RUNAWAY
Pero no, no hay prisa; te duele el corazón al recordar su sonrisa, te duele con razón, pero no, no hay prisa.
Y vuelves a tu casa con la misma camisa, pero con manchas de ron.
dilluns, 2 de febrer del 2009
La voluntat falla, l'orgull pateix, no t'amaguis més...
Cau la pluja de sal, calla.
Els teus ulls dos rius de pena.
Perquè calles?
Tu sempre calles...
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada
Entrada més recent
Entrada més antiga
Inici
Subscriure's a:
Comentaris del missatge (Atom)
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada